Hekeldichten
Op zondag 21 augustus trad de crew van HekelVers op in Helga’s tent op Lowlands. Vlnr Alexis de Roode, Benne van der Velde en dichter-deejay Saskia de Jong. Carmien Michels en Dean Bowen waren de gastdichters. Daniël Dee kon er helaas niet bij zijn.
De zaal was vol, de show was snel, het publiek was enthousiast! Aan het eind was iedereen gehekeld. Dit smaakt naar meer.
soms is mijn enthousiasme niet te remmen
dan denk ik over alles positief
is zelfs de grauwe lelijkheid mij lief
en mijn humeur door niemand te ontstemmen
zo’n mooie dag, geen voetangels en klemmen
de wereld lacht, geen mens is agressief
ik spin van blijdschap en van puur gerief
en zeg met trots hoe ik geniet van … Emmen
de dokter kijkt mij onderzoekend aan
een zweem van deernis in vermoeide ogen
dan grijpt hij onvermurwbaar naar een spuit
‘meneer, het blijkt niet goed met u te gaan
er schort beslist iets aan uw denkvermogen
rust u nu maar een dagje lekker uit’
Daan de Ligt
In memoriam Daan de Ligt
Daan droeg meerdere gedichten bij aan weblog De Valse Noot/HekelVers. Vooral de Drenten en de Zeeuwen moesten het bij hem ontgelden. Op 22 augustus 2016 is hij overleden. Wij gedenken deze vriendelijke hekelaar in dankbaarheid.
De markt is voor tevredenen en legen.
En dan, wat is een markt nog in dit land?
Een groentekraam ter grootte van een krant,
een viskar met wat vlaggetjes ertegen.
Geef mij zo’n gangpad, breed als ’s Heren wegen
met rijkgevulde schappen langs de kant,
de winkelwagens vol tot aan de rand,
de weekaanbieding die ons doet bewegen.
Alles is veel voor wie niet veel verwacht.
De gevel houdt zijn wonderen verborgen,
de rijkdom van deez’ aard bijeen geharkt.
Dit heb ik bij mijzelve overdacht,
verregend op een miezerige morgen,
domweg aan ’t schuilen in de supermarkt.
Niels Blomberg
mi gudu knipt de kousenband en klakt
met haar zachtroze tong: bakra
jij moet werken!
mi toli strekt zich loom in de nazon
ik temper de verwachting en sommeer:
eerst kanen kreng!
we hadden ze mooi tuk daar in die negorij
tot ome Sam kwam en zei: zo werkt dat niet
in mijn van God gegeven heerschappij
staat het de slaaf vrij
zijn eigen ketenen te fabriceren
en met een trots gebaar
rondom de eigen nek te deponeren
in een vernuftig spel van vraag
en aanbod en van flessentrekkerij…
de opbrengst is dan uiteraard voor mij
mi gudu kijkt mij aan en zwijgt
als een berg die niet naar Mohammed gaat komen
mi toli trekt zich terug in larmoyante dromen
ik veeg wat kruimels van het kleed
en jas de piepers en ik zweet
Reinier de Rooie
Toelichting (van de redactie):
Een wat complexer hekeldicht waarin het neokolonialisme wordt gehekeld, evenals de ik-persoon.
mi gudu – mijn schatje
bakra – blanke, hollander
mi toli – mijn leuter
Het brein, aangevreten door koperpoetsdampen,
de bilnaad, die diepgaande poetsbeurt verlangt,
de voetwrat, geplet door ’t tegenmaats stampen,
de buikplooi, waaronder het lid zich verhangt.
De piepende adem, onritmisch en chronisch,
het oog, dof en droevig en donker omwald,
de aars, in een wurggreep van aambeikolonies,
de lever, gezwollen, voor immer vergald.
De lip uitgelebberd, de mond stuk van’t lurken,
de poffers en puisten, ’t onsmakelijk snurken,
het tanend I.Q. dat niet eens wordt gemist.
Het harige neusgat, met slijmgroene pegel,
de stank, ondersteund door een alcoholkegel,
ziedaar, goede luisteraar, de trompettist.
Aaike Jordans
De hekeldichters zijn zondag 21 augustus te zien op Lowlands!
Van de Comedy Central Roasts tot de fittie tussen Jan Böhmermann en Recep Erdogan; hekelen is helemaal 2016. In ‘HekelVers’ hoor je de scherpste spotdichten, schimpdichten en hekelverzen uit ‘Ik proef iets wat bedorven is’, de eerste verzameling Nederlandse hekeldichten sinds 1938. In samenspel met dichter-dj Saskia de Jong bloemlezen Daniël Dee, Benne van der Velde en Alexis de Roode de kwaadaardigste krenten uit de pap, en brengen slamkampioen Carmien Michels en taaltovenaar Dean Bowen een nieuw hekeldicht op de actualiteit. En leun tijdens deze beschimpbash vooral niet al te comfortabel gniffelend achterover, want naar goede traditie krijgt ook het publiek het zwaar te verduren.
HekelVers.nl heeft een nieuwe website! De oude weblog hekelvers.blogspot.com, voorheen De Valse Noot, zal worden opgeheven. Inzenden van hekeldichten kan naar redactie@hekelvers.nl.
Teevee is tegenwoordig slechts voor legen.
Want kijk: wat toont dat scherm in Nederland?
Banaler is het dan de platste krant,
Dezelfde klojo’s kom je telkens tegen.
Geef mij maar de natuur, desnoods met regen,
De wolken zonder rechthoekige rand,
Het groen, de dieren in een groots verband
Waar niemand kraait en daast, een ware zegen.
Er is zoveel voor wie naar echtheid smacht.
Het scherm houdt alle wonderen verborgen
Terwijl het zich aan pulp te buiten gaat.
Dit heb ik in de duinen overdacht,
Domweg gelukkig op een stille morgen
Waar alles rondom meer is dan er staat –
Ik zou zo graag nog eens verklaren
dat ik Utrecht zo geweldig vind.
Dat ik haar altijd heb bemind
en nog meer liefheb met de jaren.
Dat ik droom doelloos uit het raam te staren
op de Oudegracht waar een huilend kind
met tranen ook niet kan verklaren
wat het is dat mij aan deze stad niet zint.
Ik zou haar zo graag als iets moois bewaren
om als een tevreden kat in slaap gespind
ook trots te zijn op haar lange spoorweglint
maar het wordt nooit Leiden langs de Mare
het is tijd om Utrecht onbewoonbaar te verklaren.
Martin M Aart de Jong
De stille zeugen eten goed hun draf
Al zie je de mensen, je kent ze niet
Er is geen koren zonder kaf
De stille zeugen eten goed hun draf
Men prijst de gaven van wie nimmer gaf
Da’s iets wat je nu overal ziet
De stille zeugen eet goed hun draf
Al zie je de mensen, je kent ze niet.
Wie ’t in de wereld nu wil flikken
Die moet doortrapt zijn als een fiets
En overal hoge hielen likken
Wie ’t in de wereld nu wil flikken
Huichelen als hij die God liet stikken
Want anders loop je rond met niets
Wie ’t in de wereld nu wil flikken
Die moet doortrapt zijn als een fiets.
Toelichting: voor zover wij weten zijn dit twee van de eerste hekeldichten uit de Nederlandse literatuur, uit een serie van vier rondelen door Anthonis de Roovere. Ze zijn hier gegeven in vrije vertaling. De originele teksten volgen hieronder:
Sluymende zueghen eten wel haer draf
Al sietmen de lieden men kentse niet
Ten is gheen coorne sonder caf
Sluymende zueghen eten wel haer draf
Het heet sulc milde die noydt en gaf
By desen veel tsghelijcx gheschiet
Sluymende zueghen eten wel haer draf
Al sietmen de lieden men kentse niet.
Die nu ter wereldt sal bedien
Die moet duersteict zijn als een iacke
Alomme moet hy hoocheydt dien
Die nu ter wereldt sal bedien
Onnoosel als die Godt verrien
Oft anders gaet hy metten sacke
Die nu ter wereldt sal bedien
Die moet duersteict zijn als een iacke.