Tegen politieke en maatschappelijke toestanden

Schmähkritik

Sackdoof, feige und verklemmt,
ist Erdogan, der Präsident.
Sein Gelöt stinkt schlimm nach Döner,
selbst ein Schweinefurz riecht schöner.

Er ist der Mann, der Mädchen schlägt
und dabei Gummimasken trägt.
Am liebsten mag er Ziegen ficken
und Minderheiten unterdrücken,

Kurden treten, Christen hauen
und dabei Kinderpornos schauen.
Und selbst abends heißts statt schlafen,
Fellatio mit hundert Schafen.

Ja, Erdogan ist voll und ganz,
ein Präsident mit kleinem Schwanz.
Jeden Türken hört man flöten,
die dumme Sau hat Schrumpelklöten.

Von Ankara bis Istanbul
weiß jeder, dieser Mann ist schwul,
pervers, verlaust und zoophil –
Recep Fritzl Priklopil.

Sein Kopf so leer wie seine Eier,
der Star auf jeder Gangbang-Feier.
Bis der Schwanz beim Pinkeln brennt,
das ist Recep Erdogan, der türkische Präsident.

Jan Böhmermann

Toelichting: op 18 mei 2016 zijn delen van dit hekeldicht van Jan Böhmermann tegen de Turkse president Recep Erdogan verboden door de Duitse rechtbank. Het is inderdaad geen best gedicht, maar verbieden gaat wel erg ver, vinden wij. Böhmermanns advocaat heeft aan de advocaten van Erdogan laten weten dat het gedicht verkeerd is begrepen: het is geen losstaand gedicht over Erdogan maar maakt duidelijk wat in Duitsland aan satire geoorloofd is en wat niet. 

Tegen politieke en maatschappelijke toestanden

Een hekeldichtje van Erdogan

Recep Erdogan, de president van Turkije, neemt poëzie nogal serieus, zoals blijkt uit zijn inspanningen om de Duitse komiek Böhmermann vanwege een hekeldichtje achter de tralies te krijgen. Misschien speelt daarbij een rol dat Erdogan in 1999 zelf vier maanden in de gevangenis heeft gezeten (hij was veroordeeld tot tien maanden) vanwege een gedichtje dat hij had voorgedragen bij een toespraak. Het ging om een nationalistisch gedicht uit 1912 van de Turkse dichter Ziya Gökalp. Erdogan zou hiermee hebben opgeroepen tot haat op basis van religieuze verschillen – lees “jihad”. Als bewijslast werd aangevoerd dat Erdogan het bekende gedicht zelf had aangepast om het nog agressiever te maken. Een hekeldicht? Het roept in elk geval op tot wraak op de vijanden van het geloof. Het oorspronkelijk gedicht luidt, slordig vertaald, als volgt:

Gebed van de soldaat

Geweer in de hand, geloof in het hart
heb ik twee verlangens: geloof en vaderland.
Het leger is mijn thuis, de Sultan mijn leider,
Sta de Sultan bij, o heer!
Geef hem een lang leven, o heer!

De heilige oorlog is ons pad, martelaarschap aan het eind,
Het geloof vraagt om waarheid en dienstbaarheid,
Het land is onze moeder, de natie is onze vader ,
Maak het land welvarend, o heer!
Verhef de natie, o heer!

Mijn banier is van God de Ene, mijn vlag de halve maan,
De eerste groen, de tweede rood,
Neem pijnlijk wraak op de vijanden van Islam,
Laat de Islam gedijen, o heer!
Vernietig haar vijanden, o heer!

Veel dappere helden op het strijdveld
werden martelaars voor geloof en vaderland,
Laat de haard roken, laat de hoop opflakkeren,
Laat de martelaar niet treuren, o heer!
Laat zijn einde niet krachteloos zijn, o heer!

De commandanten zijn krachtige vaders,
De sergeanten en korporaals onze broeders,
Onze wetten georganiseerd en gerespecteerd.
Laat het leger volmaakt zijn, o heer!
Laat het banier overwinnen, o heer!

Erdogan haalde de laatste strofe eruit en maakte ervan:

De minaretten zijn onze bajonetten, de koepels onze helmen,
de moskeeën onze kazernes, de gelovigen soldaten.
Het heilige leger beschermt mijn geloof. 
God is groot, God is groot.

Wie het origineel leest, en de aanpassing van Erdogan, moet constateren dat het gedicht van zichzelf al jihadistisch genoeg was, en dat Erdogan de sterkste beelden van het gedicht zelf heeft toegevoegd. In Nederland zouden we het misschien niet goedkeuren dat er zo met een klassieker werd omgesprongen, maar we zouden het vrij absurd vinden om iemand voor zoiets 4 maanden cel op te leggen.

Toen Erdogan de bak in verdween, hebben vrienden van hem aangekondigd dat hij in de gevangenis een bundel gedichten zou gaan schrijven. De bundel is niet verschenen, maar misschien kunnen we nog iets tegemoet zien. In elk geval past Erdogan naadloos in de traditie van dichtende dictators: Nero, Dzjengis Khan, Napoleon, Stalin, Mao Tse Tung, Hitler, Mussolini, Fidel Castro, Pol Pot, Ceausescu, Kim Il Sung, Ayatolla Khomeini, Radovan Karadzic en Osama Bin Laden schreven allemaal gedichten, sommige van hen niet onverdienstelijk. Jammer genoeg bleek hun talent tot moord en onderdrukking uiteindelijk groter.

AdR

Tegen politieke en maatschappelijke toestanden

Twee gepolariseerde sonnetten

Links

de Grachtengordel is een ietwat zure biotoop
bevolkt door ‘kameraden’ die met stelligheid beweren
dat zij niet de pecunia, doch waardigheid begeren
men noemt ze gut- of linkschmensch, ze zijn anti-xenofoob

principes gaan er nimmer (nimmer!) in de uitverkoop
ze prediken hun mores die eenieder zal vereren
en lukt het niet een zondaar tot de waarheid te bekeren
dan volgt een kanonnade op het rode klankbord ‘Joop’

een vijand is een Nazi, een proleet of misantroop
met zulke lieden gaat men uiteraard niet discussiëren
gedachtegoed van rechts valt sowieso niet te verteren
geen denken aan, hun gal krijgt dan spontaan de vrije loop

gelukkig zijn er grachten die de linkschmensch isoleren
de bruggen kunnen open, godzijdank,  er is nog hoop

Rechts

een rechtse rakker zet zijn eigen moeder nog te koop
hij steigert bij het horen van het scheldwoord ‘nivelleren’
eerst graaien en vervolgens haast wanstaltig potverteren
men komt hem zelden tegen in de rol van filantroop

de linkse hobby’s brengen deze natie naar de sloop
het werkschuw tuig dat weigert om ‘normaal’ te functioneren
moet men met harde hand eens een fatsoenlijk lesje leren
het echte leven is geen uiterst vage VARA-soap

het socialisme moet verkassen naar de vuilnishoop
men zal de goede oppergod van rendement fêteren
wie nadenkt zal de linkse kerk vervloeken of negeren
de parasiet die onze samenleving binnenkroop

hij speculeert, dus sta mij tevens toe te speculeren
de koersen kunnen dalen, godzijdank, er is nog hoop

Daan de Ligt

Tegen politieke en maatschappelijke toestanden

Clas

Kijk, ze schrijven op de plee:
Dit land gaat naar de snijk
helemaal van mooi Meestrich
tot klein Broek op Langedijk
en het goelpt in het Ommeland
waar gas de hersens wast
want niemand heeft het zo goed
als Rutte en zijn clas

Nu zie ik een reiger klijgen
door een leegstaand kantoor
en de sterren boven het torentje
skalen als een zwijgend koor.
Hoor, de lekkerkekke meiden
gnoepen de pin van zijn pas
want niemand heeft het zo goed
als Rutte en zijn clas

Zie de knakknoken in de moestuin,
verzorgingshuizen bonker sluiten,
Hoor het schoempen van balansen
als bankiers de boel opbuiten –
de vrinden damen samen rond de hoop
van de doever die schijt terzelfder tas,
want niemand heeft het zo goed
als Rutte en zijn clas

Er staat een vrouw kaar op de hoek
met een vlage jongeman
die zich hompert als een pooier
met een chickie aan zijn hand –
er roeken homies op het pleintje
maar het is koud dissen zonder jas
want niemand heeft het zo goed
als Rutte en zijn clas

Nu zit ik hier te halpen
en aas ik liefst mijn deel,
maar goede wil hompt politieke bil:
iemand vindt het goer te veel
en daarom drang ik dus vandaag
de galle bodem uit mijn glas
want niemand heeft het zo goed
als Rutte en zijn clas

Hans Kloos

uit de bloemlezing Als een zwerfkei, met 80 gedichten van dichters die zich hebben laten inspireren door het werk van Bob Dylan (september 2015)